25 Aralık 2007 Salı

Kalbinde Karadelik Olanlar.

Çocukluğu masal gibi geçmiş insanların algısı bozuktur. Hele hele benim gibi masallar ve ölüm ilanları arasında geçmişse karma karışık olur. Ne masallara inanacak kadar çocuk kalırsınız ne de gerçeklerle yüzleşecek kadar büyüme cesareti gösterebilirsiniz. Bedeniniz ve aklınız yaşıtlarınıza yetişirken, kalbiniz adı konulamayan bir cenderede sıkışıp, asla gereken olgunluğa ulaşamaz. Tüm dikkatini sizin gelişiminize adamış anneniz, gözlerinizde hep o tanımsız eksikliği sezer ama altında yatan nedir sorusunu sormaz. Soramaz. Çünkü onun gözlerinde de aynı boşluk vardır. Fakat siz bunu yıllar sonra görürsünüz. Kalbinde karadelik taşıyanlar birbirini gecede bile tanırlar. Ama o karadeliklerden en yakınınızında var ise göz göze gelme cesareti için yıllar gerekebilir.

Simsiyah gözleri, kocaman karadelikleri vardır benim annemin. Uzun uzun baktığınızda güzelliğinde değil, hüznünde kaybolursunuz!

1 yorum:

Külkedisi dedi ki...

Sevgili Rapunzel,

Bir de şöyle bakılamaz mı : Belki de ancak, çocukluğunda dahi olsa bir masalda yaşayabilme şansına sahip olmuş, buyüzden de masalların varolduğu sırrını bilen biri, en zorlu masal olan "gerçek" masalını bir prenses olarak sürdürebilir. Siz Rapunzel de bir prenses olduğunuza göre - ki buna kendim dahil onlarca şahit bulabilirim-, dediğimde doğruluk payı olabilir sanırım.. :)

Hem "gerçek, gerçek" dediğimiz nedir ki?

Bir zamanlar "sevgili" biri, aşkını tarif etmeye çalışırken demişti ki; "bir karadelik gibi, ilerledikçe hep başında hissedersin kendini"...

Karadelikler iyidir. Baş döndürür. Sonsuzdur. Prensesler ve masalları gibi...