Ne kadar da güzel doğduğun mevsim dostum; boğadan ikizlere, bahardan yaza geçerken, serin havalar bitmiş, sıcaklar henüz basmamışken. Ve biliyor musun ne kadar zor senin buralarda olmadığın baharda nefes almak!
Çok özlüyorum seni. Bazen herşey kocaman bir şakaymış ve herkesten, herşeyden kaçıp, gizlice Akdeniz'de bir adaya yerleşmişsin diye hayal ediyorum. Birgün ben o adaya tesadüfen geleceğim ve ağzına sıçacağım senin beni bu kadar üzdüğün için! Sen kahkahalarla güleceksin. İkimiz de sevinçten ağlayacağız. Aç mısın diyeceksin bana, yine incirler, zeytinler olacak sepetinde.
Nefret ediyorum yokluğundan. Nefret ediyorum gitmiş olmandan.
Seni Seviyorum Vitito, seni ve zamanın bir yerinde kahkahalar atan gençliğimizi...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder