Kafam çok karışık. Bildiğim her duruşu, duruşların tüm faydalarını, oyunları, müzikleri unuttum gitti!! Deliler gibi korkuyorum. Uyuyabileceğimi de hiiiç sanmıyorum. Yukarıda çocuk yogası eğitmeni olarak adım geçiyor ama ben sanki o fotoğraftaki kadın değilim. Oysa aslında, üç tane çocuk bulsam hiç düşünmeden oyun oynamaya başlayacağımı da gayet iyi biliyorum. Belki sadece ilk ders korkusudur bu. Bilmiyorum ki.
Tirilye gezisinde de ödüm patlamıştı. Galata turunda da kalbim çıkacak zannettim. Sir bana, "hiç belli değildi" diyor ya, aslında saçımın her bir teli tir tir titriyordu korkudan!
Yarın 11.00'de dersim var. Bir yandan onlarca çocuk gelsin istiyorum, diğer yandan da ders iptal olsun diye dua ediyorum. Manyak mıyım neyim yaw?!
Ayda bir kez yetişkinlere açacağım sınıfımı. Nasıl kudurduğumuzu ve eğlendiğimizi görmek isterseniz buyrun. Fakat daha önce de belirttiğim gibi derse katılım şart! Çok çocuğa ve bol bol derse ihtiyacım var. Seyirci ise hiç lazım değil.
Ayrıca kendinin ya da eşten dosttan ödünç bir çocukla dersime katılan yetişkinlere bir hediyem de olacak :) Moralleri sıfırken nasıl gülmeye başlayabileceklerini göstereceğim! Hadi Virgilius, yapabilirsin!*
* Ay çok afedersin, uykusuzluk ve korkudan sana sataşmış gibi oldum ama bunca hukukumuz var, idare ediver lütfen:))
